رفع ابهام درباره جايگاه فعلى اموات؟

مردم و شايد شما عزيزانى هم كه مشغول مطالعه اين كتاب هستيد تصور كرده
يا مى‏كنيد كه اموات اگر خوش كردارند در بهشت و اگر بد كردارند در جهنم
مى‏باشند؟ و حال اين كه چنين نيست هنوز نه خوش كردارى به بهشت و نه
بدكردارى به جهنم رفته است.
با صراحت و قاطعيت عرض مى‏كنم: نه هنوز امام حسين عليه‏السلام به بهشت رفته
است و نه شمر به جهنم!
بهشتى هست جهنمى هست لكن هنوز افتتاح نشده‏اند هنوز قيامت برپا نشده
است!
قيامت كه بر پا شد بحسابها كه رسيدگى شد بهشتى، بهشتى و جهنمى جهنمى
خواهد شد!
سوال مى‏كنند: در اين صورت پس اموات هم اكنون در كجا هستند؟ در
جواب عرض مى‏كنم: در عالم برزخ مى‏باشند!
اجازه بفرمائيد: قبلاً توضيحى درباره واژه برزخ بدهم: (در اينجا روى سخنم
با حضرات آقايان علما و اساتيد محترم نيست) زيرا آن بزرگواران بهتر و بيشتر از
حقير به اين مسائل آگاهند بلكه روى سخنم با جوانان عزيزى است كه كمتر با
اين قبيل مسائل در ارتباط بوده‏اند برزخ بدان معناى مصطلحى كه بين مردم
(396) اختلاط و امتزاج دين و سياست / ج 1

مطرح است (يعنى ناراحتى) نبوده و نمى‏باشد.
برزخ از لحاظ لغوى به معناى حد فاصل است فى المثل ديوارى كه بين دو
حياط كشيده شده است را برزخ بين دو حياط مى‏نامند بين عالم دنيا و عالم
آخرت هم عالمى وجود دارد كه آن را عالم برزخ مى‏گويند.
همه اموات از صالح يا طالح در حال حاضر در عالم برزخ مى‏باشند كه خوش
كردارها در رفاه (رفاه برزخى) و بد كردارها در عذاب (عذاب برزخى)
بهشت برزخى و جهنم برزخى در همين دنياى خاكى ما مى‏باشند:
كه حقير خود چندين بار از بهشت برزخى ديدن كرده‏ام و انشاء اللّه‏ اين توفيق
نصيب شما عزيزان هم بشود:
زياد در انتظارتان نمى‏گذارم بهشت برزخى همان وادى السلام نجف است و
جهنم برزخى هم در يمن و صحراى بَرَهوت است